Obserwując środowisko gier fabularnych, nietrudno zauważyć, że dominują w nim mężczyźni. Skąd się to bierze? Czy gry fabularne to typowo męska zabawa? Jak można grać bez kobiet, skoro połowa zamieszkujących dany świat osób to właśnie kobiety? Te i inne pytania często nasuwają się osobom, starającym się zrozumieć ideę gier fabularnych. Sami gracze mają na nie kilka różnych odpowiedzi. Najczęstszą z nich jest, że owszem - bardzo by chcieli, aby w gry fabularne grało więcej dziewczyn, ale nie są one najczęściej zbyt chętne do wzięcia w nich udziału. Twórcy gier fabularnych oraz sami gracze i mistrzowie gry starają się zachęcać je do tego, rezygnując często na przykład z tradycyjnego systemu patriarchalnego, jaki głęboko zakorzeniony jest w naszej wizji średniowiecza, które stanowi inspirację dla wielu najpopularniejszych systemów gier fabularnych. Kobiety mogą zatem stawać się łuczniczkami, wojowniczkami, czarodziejkami lub spełniać inne, bardzo ważne funkcje w drużynie, dzięki czemu nie muszą się bać roli sprowadzającej się do plątania się po wieży i czekania przez całą sesję na księcia z bajki, który w końcu ją uratuje.